رد کردن تا محتوای اصلی

هسته سرمایه گذاری خطر پذیر

برو به جستجو
پارسی
درباره
حوزه ریاست
دانشکده‌ها
مدیریت ها
سامانه ارتباط با ما
ارتباط با ما
سایت های شخصی
  
ase.sbu.ac.ir > پارسی > مدیریت ها > مدیریت پژوهشی و فناوری > گروه پشتیبانی از نوآوری و کارآفرینی > هسته سرمایه گذاری خطر پذیر  

خانه 

 
  يكي از زنجيره‌هاي اصلي سيستم ملي نوآوري، مجموعه صندوق‌هاي تامين مالي خطرپذير مي‌باشد. در این میان تامين مالي خطرپذير عرصه­ای متفاوت از سرمايه­گذاري سنتي است و ويژگيهاي خود را دارد و به همين نسبت فنون خاص خود را نيز مي­طلبد. سرمايه­گذاری سنتی با نگاه به گذشته يک بنگاه تصميم به سرمايه­گذاری می­گيرد؛ در حالی که سرمايه­گذار خطرپذير صرفًا با برآوردی که از آينده بنگاه دارد، تصميم به سرمايه­گذاری می­گيرد.

در ذيل به هشت ويژگي و شاخص اصلي عملكردي فعاليت صندوق‌هاي سرمايه گذاري خطر پذير اشاره مي‌گردد:

 

1-
مشاركت در مديريت شركت‌ها:

نقش سرمايه‌گذاران خطر پذير در تامين منابع مالي خلاصه نمي گردد و آنها نسبت به وضعيت عملكردي شركت‌هاي سرمايه‌پذير خود موضعي انفعالي نخواهند داشت. اين سرمايه‌گذاران بدليل مشاركت در مالكيت شركت‌هاي نوپا، خود را در قبال موفقيت آنها متعهد مي‌دانند و بيشترين سعي را دارند كه با كمك به موفقيت شركت‌هاي سبد سرمايه‌گزاريشان، سود سرمايه‌گزاري خود را افزايش دهند.اين سرمايه ‌گذاران كه بيشتر افراد باتجربه و داراي شم تجاري بالا هستند، با اتكا به تجربه‌هاي حاصل از كمك به شركت‌هاي مشابه، فعالاته وارد عرصه مي‌شوند.ارتباطات فردي وسازماني اين سرمايه‌گزاران، در بيشتر مواقع راهگشاي شركت‌هاي نوپا است، زيرا مديريت شركت‌هاي نوپا بيشتر در اختيار كارآفرينان فني است (كساني كه تجربه مديريتي كافي ندارند) بازاريابي راهبردي و برنامه ريزي نيز از ديگر حوزه‌هايي است كه اين سرمايه گذاران در آنها بسيار موثرند. بنابراين، سرمايه گذاران خطرپذير با مشاركت در مديريت شركت‌هاي سرمايه پذير نوپا، به ارزش افزايي مي پردازند. و نقش كارآفريني آنها چشم گير تر از نقش تامين كنندگي منابع مالي است.

2- ارزيابي مديريتي:

همانگونه كه در تعريف منابع مالي خطرپذير آمده است، اين منابع بيشتر در شركت‌هاي جوان و نوپایی سرمايه گذاري مي شود كه رشدي سريع دارند و بطور ذاتي به واحدهاي اقتصادي مهمي تبديل مي شوند. اما تشخيص اين توان ذاتي به هيچ وجه كار ساده ای نيست زيرا ممكن است اين شركتها در مراحلي باشند كه هنوز هيچ محصول واقعي يا بنگاه سازمان يافته اي وجود نداشته باشد. بهمین دلیل این گونه سرمایه گذاری‌ها با خطر فراوانی روبرو هستند. لذا لازم است در مرحله نخست ارزیابی بسیار دقیقی از این شرکت‌ها بعمل آید.

مهمترین شاخص ارزیابی شرکت‌های نوپا، وضعیت گروه مدیریتی آنها است. بررسی وضعیت گروه مدیریتی به سبب ماهیت غیر ملموس آن به تجربه و دانش فراوانی نیاز دارد و مهارت‌های خاصی از جمله انسجام و وحدت، سابقه، تعهد، دانش تجاری، برخورداری از تمامی مهارت‌های تخصصی لازم و تمایل به پذیرش مشاور را می‌طلبد. و انجام این ارزیابی‌ها، توانمندی‌های ویژه‌ای را از سوی صندوق‌های سرمایه‌گذاری در پی خواهد داشت.

3- خطرپذیری

 

اهمیت سرمایه‌گذاری خطر پذیر در توسعه تکنولوژی و رشد اقتصادی، بیشتر به ویژگی خطرپذیری باز می‌گردد.کارآفرینانی که طرح و ایده نو در سر دارند و به موفقیت اقتصادی آن باور دارند به سبب عدم دسترسی به منابع مالی کافی در مسیر حرکت خود متوقف می‌شوند. ویژگی های خاص شرکت‌های کوچک و متوسط، دریافت منابع مالی از بانک ‌ها و دیگر کانالهای سنتی تامین مالی را برای پروژه‌های پرخطر مبتنی بر تکنولوژی پیشرفته بسیار دشوار کرده است.خطر پذیری از ویژگی‌های اصلی سرمایه ‌گذاری های خطر‌پذیر بشمار می‌رود و نقش بسزایی در توسعه تکنولوژی دارد. خطر پذیری به مجموعه شرایط وابسته است که یکی از آنها ایجاد مشوق‌هایی برای کارکنان صندوق‌هاست تا درقبال سرمایه گذاری های مطمئن پاداش دریافت نمایند و در قبال شکست بی تفاوت نباشند.

4- مشارکت در مالکیت شرکت ها:

مشارکت در مالکیت شرکت‌ها از ویژگی‌های اصلی و ماهیتی سرمایه‌گذاری خطرپذیر بشمار می رود. وام دادن با مفهوم سرمایه‌گذاری خطرپذیر همخوانی ندارد و خلا موجود در تامین مالی پروژه‌های نوآورانه و مبتنی بر تکنولوژی‌های پیشرفته را پر نمی‌کند. زمانی که صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر در مالکیت شرکت ها سهیم می شوند، از هر ابزاری برای کمک به موفقیت این شرکت‌ها استفاده می‌کنند. مشاوره‌هاي مديريتي و برنامه‌ريزي در كمك به شركت‌هاي نوپا مبتني بر تكنولوژي مطرح مي‌گردد.و اين كار به‌معناي پيوند نظامند ((ايده و تخصص كارآفرينان جوان)) با تجربه و شم تجاري كارشناسان صندوق‌هاي مالي )) است كه اين پيوند مي‌تواند ضامن تجاري‌سازي موفق نوآوري‌هاي تكولوژي در كشور و به عبارتي تحقق اهداف توسعه تكنولوژي باشد.

5- انگیزه سودآوری:

 

در تعریف سرمایه‌گذاری خطر پذیر آمده است( پذیرش خطر بالا که به امید کسب سود فراوان صورت می‌گیرد).مطمئنا، پذیرش خطر باید با انگیزه کسب سود بیشتر همراه باشد، در غیر اینصورت می‌توانند به نرخ بانکی یا دیگر سرمایه‌گذاری‌های مطمئن(مانند اوراق قرضه ) بسنده کنند.بنابراین کسانی که سرمایه خود را در طرح‌های نوآورانه و در عرصه تکنولوژی‌های پیشرفته در معرض خطر قرار می دهند، مطمئنا باید برنامه نسبتا طولانی برای کسب سود بیشتر داشته باشند. سود مورد نظر صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطر پذیر، از محل افزایش ارزش سهم مالکیت آن‌ها در زمان فروش حاصل می شود نه از راه درآمد جاری شرکت‌ها. با اطمینان می توان گفت که هرگاه،‌ از انگیزه سودآوری صندوق‌های مالی سرمایه‌گذاری چشم پوشی شود، این صندوق‌ها اندک اندک از خطرپذیری فاصله می‌گیرند و درنهایت به پرداخت‌ وام‌های مطمئن می پردازند.

6- توجه به شرکت‌های نوپا:

سرمایه‌گذاری خطرپذیر می‌تواند در مراحل مختلف رشد شرکت‌ها صورت پذیرد. این مراحل را می‌توان به مراحل ابتدایی ، رشد و گسترش تقسیم کرد. این نوع سرمایه‌گذاری طیف وسیعی است که در یک سوی آن خطر و ناامنی به بالاترین حد خود می‌رسد و افق زمانی خروج از سرمایه‌گذاری نیز طولانی‌تر می‌شود. در مرحله ابتدایی معمولا کارآفرینانی با ایده‌ها و نواوری‌های جالب وجود دارند و در بسیاری از موارد، حتی ساماندهی مناسبی در قالب شرکت ندارند.پس ارزیابی ظرفیت این طرح‌ها بسیار دشوار است و خواهان مهارت‌های ویژه‌ای با افق زمانی سودآوری حداقل هفت ساله می باشد. در سوی دیگر ، سرمایه‌گذاری در شرکت‌های ثبات‌یافته با ارزیابی آسانتر و سود کمتر همراه می‌باشد. و در کل تاثیر سرمایه‌گذاری بر توسعه تکنولوژی و ارتقای کارآفرینی زمانی پررنگ‌تر می شود که جهت گیری اصلی آن بسوی آغاز طیف یعنی سرمایه‌گذاری در مراحل ابتدایی رشد شرکت‌ها یا همان شرکت های نوپا و نواور است.

7- دیدگاه بلند مدت:

خطرپذیری برای کسب سود بدون در نظر داشتن دیدگاه بلند مدت امکان پذیر نمی‌باشد . اساسا دیدگاه کوتاه‌مدت در توسعه تکنولوژی جایی ندارد و اگر دیدگاه کوتاه مدت بر صندوق های سرمایه‌گذار حاکم شود، این صندوق‌ها از مفهوم سرمایه گذاری خطرپذیر دور می‌شوند و در راستای اهداف توسعه تکنولوپی گام بر نخواهند داشت. و عملکرد آنها مانند موسسه های مالی و بانکها می شود.

8- مدیریت حرفه‌ای:

لازمه سرمایه‌گذاری خطرپذیر تامین‌مالی شرکت‌های نوپا و مبتنی بر تکنولوژی است. تصمیم‌گیری درباره انتخاب پروژه‌های مناسب برای سرمایه‌گذاری از اهمیت خاصی برخوردار است و باید بگونه‌ای باشد که بازگشت سرمایه را در بالاترین اندازه برساند و از خطر موجود به میزان زیادی بکاهد. سرمایه‌گذاران خطرپذیر باید خدمات دارای ارزش افزوده را به شرکت‌های پذیرای سرمایه ارائه کنند . خدماتی مانند:

-پیاده سازی مفاهیم مدرن مدیریت بنگاه

-یکپارچه سازی منابع اطلاعاتی برای برنامه ریزی بازار و برنامه ریزی راهبردی

-تامین مالی اولیه و تامین مالی مجدد

-مشاوره مالی

-شناسایی سرمایه گذاران راهبردی

-طراحی برنامه هایی برای عرضه ابتدایی سهام در بازار بورس

بنابراین سرمایه گذاری خطر پذیر باید در قالب سرمایه گذاری حرفه ای دنبال شود